Esencje

Kwiat był symbolem kobiecego piękna, lecz zbyt często pojmowanego jedynie fizycznie. Od wieków kobiety męczą swoje ciała, by dostosować się do panujących standardów. W sztuce wizerunek kobiety przeszedł długą drogę: od obiektu kultu jako symbolu płodności i obfitości, przez antyczne przedstawienia boskości, różne formy idealizacji, aż po współczesne wypaczenia. W moich obrazach pragnę odrodzić ten wizerunek. Nie opowiadam o fizycznym pięknie, ale chcę, by cielesność była obecna, namacalna, zmysłowa, a jednocześnie symboliczna. Mówię o pięknie kobiecej pełni, które wymyka się kanonom. Poprzez cielesność dotykam głęboko ukrytych tematów tabu, oswajam je, ukazuję naturalność i przywracam godność poprzez mój własny pokłon i docenienie kobiecej świątyni.

Moje symboliczne kwiaty składam na jej ołtarzu

To opowieść o bogini, o jej narodzinach, życiu, ciele, codzienności. Odradzam ją w sobie poprzez intymne spotkanie z nią. W kobiecie zachodzą alchemiczne procesy, dzięki którym przyszłość jest tworzona z substancji i przemian w jej ciele. Łono staje się miejscem, do którego schodzi dusza, wyjątkowym mieszkaniem pierwszych chwil życia. Nowe istnienie poznaje emocje, czując świat poprzez ciało kobiety i jej wrażliwość. Uczy się tam świata, w którym przyjdzie mu żyć. Myśli i przekonania kobiety noszącej w sobie nową istotę kształtują życie na swoje podobieństwo, tworząc przyszłość. Kobiece łono jest portalem, bramą do tego wymiaru, najważniejszym miejscem mocy naszego świata.