Fenomenarium to Szkoła Rysunku i Malarstwa,
Fenomenarium od początku swojego istnienia rozwijało się wokół jednej, bardzo prostej idei. Powoływania mistrzów. Rozumianych nie jako tytuły czy pozycje, lecz jako ludzi, którzy łączą wysoki poziom warsztatu z głębokim rozumieniem tego, co robią, i potrafią tę wiedzę przekazać dalej. Od zawsze czułam, że właśnie takich postaci brakuje. Autentycznych autorytetów, budowanych przez praktykę, konsekwencję i odpowiedzialność za proces twórczy.
Ta przestrzeń powstała jako odpowiedź na tę potrzebę. Jako miejsce, w którym rozwój artystyczny nie kończy się na technice, lecz prowadzi dalej, ku świadomości własnej drogi, języka i decyzji twórczych. Od początku był to organizm żywy, zmienny, otwarty na ludzi, którzy wnosili do niego swoją wiedzę, doświadczenie i wrażliwość.
Przez lata pracownię współtworzyło wiele osób. Artyści, nauczyciele i mistrzowie różnych dziedzin pojawiali się na krócej lub dłużej, zostawiając po sobie realny ślad w strukturze miejsca i w rozwoju uczniów. Każda z tych współprac była ważna i każda dołożyła cegłę do tego, czym ta szkoła jest dziś. Jej historia to opowieść o wspólnym budowaniu.
Szczególną, żywą częścią tego środowiska od wielu lat jest Kamil Przyborowski. Jego obecność wykracza daleko poza prowadzenie zajęć. Kamil współtworzy codzienne funkcjonowanie pracowni, dba o jej organizację, komunikację i spójność. Jest osobą, która trzyma w rękach panel sterowania tego miejsca i czuwa nad tym, by całość działała stabilnie, a jednocześnie pozostawała elastyczna i otwarta na rozwój.
Ważną postacią w obecnym kształcie szkoły jest również Magdalena Maria Burger, która prowadzi zajęcia zarówno dla dorosłych, jak i dla juniorów. Jej praca stanowi istotny filar ciągłości. To dzięki takim osobom możliwe jest budowanie długofalowej relacji z uczniami na różnych etapach ich rozwoju, od pierwszych kroków po coraz bardziej świadomą pracę twórczą.
Jednym z kluczowych momentów w historii tego miejsca było otwarcie się na obszar concept artu, ilustracji i szeroko rozumianego projektowania światów. Ten kierunek ukształtował się dzięki wiedzy i doświadczeniu kilku wyjątkowych artystów, którzy nadali pracowni nową jakość i poszerzyli jej horyzonty.
Istotną rolę odegrał tutaj Kuba Witkowski, który dołączył do zespołu jako artysta o silnym zapleczu architektonicznym, a następnie rozwinął obszar ilustracji i concept artu. Jego podejście, konsekwencja i umiejętność przekazywania wiedzy pozwoliły wielu osobom wejść na zaawansowany poziom pracy projektowej.
Kolejnym ważnym etapem było wprowadzenie zaawansowanych programów concept artu, tworzonych przez Grzegorza Przybysia oraz Konrada Czernika. To dzięki ich wiedzy, doświadczeniu i spojrzeniu szkoła otworzyła się na profesjonalne myślenie o projektowaniu światów, postaci i narracji wizualnej, także w kontekście gier i branży kreatywnej. Ich obecność wyznaczyła kierunek, który na trwałe wpisał się w tożsamość tego miejsca.
W tej historii znalazło się również miejsce na współpracę międzynarodową. Jednym z wyjątkowych wydarzeń były warsztaty FORCE Drawing Workshops prowadzone we Wrocławiu przez Michaela D. Mattesiego, autora metody FORCE Drawing i artysty pracującego z najwyższym światowym poziomem. Było to pierwsze takie wydarzenie w Polsce i ważny moment dla całej społeczności, pokazujący, że pracownia funkcjonuje w dialogu z globalnym językiem sztuki i edukacji.
Na przestrzeni lat przez to środowisko przewinęło się wielu znakomitych mistrzów concept artu i ilustracji. Ich lista jest długa. Pełną historię osób prowadzących zajęcia w tym obszarze można znaleźć w archiwach Fenomenarium, które pozostają otwartym zapisem drogi, jaką przeszła ta przestrzeń.
Przez lata kształtowała się ona jako miejsce wspólnej pracy, wymiany doświadczeń i przekazywania wiedzy. Każda współpraca, każda obecność i każdy etap wnosiły coś, co pozostawało zarówno w strukturze pracowni, jak i w ludziach, którzy przez nią przechodzili.
Dziś Fenomenarium jest miejscem dojrzałym, otwartym i wciąż rozwijającym się. Przestrzenią, w której proces twórczy traktowany jest z uważnością, a rozwój artystyczny odbywa się w relacji, czasie i odpowiedzialności za własną drogę.
Moim marzeniem jest dalsze budowanie tego miejsca. Zapraszanie kolejnych mistrzów, pogłębianie jakości nauczania i tworzenie środowiska, w którym artyści mogą wzrastać na każdym etapie swojej drogi. Od pierwszego impulsu aż po świadomą, dojrzałą obecność w świecie sztuki..
